OOR Noord- Oost-Nederland

J. Goris en Ch.L. Brugman, UMCG Postgraduate School of Medicine, Wenckebach Instituut

De doelstelling van de subsidie aanvraag van de multidisciplinaire cursus bekkenbodemproblematiek luidde als volgt:

'De zorg voor patiënten met problemen in het bekkengebied is een complexe aangelegenheid. In het UMCG is daarom een bekkenbodemcentrum opgericht. Meerdere disciplines werken binnen dit centrum samen om de patiënt zo goed mogelijk te helpen. De cursussen over bekkenbodemproblematiek vinden monodisciplinair plaats. Middels de multidisciplinaire cursus bekkenbodemproblematiek (MCBB) worden aios uit de verschillende disciplines voor een deel samen opgeleid. Daarmee wil het Wenckebach Instituut een nieuwe stap maken in het moderniseren van de vervolgopleidingen.'

In januari 2008 is de UMCG Postgraduate School of Medicine van het Wenckebach Instituut begonnen met het realiseren van de multidisciplinaire tweedaagse cursus bekkenbodemproblematiek voor aios.
Er zijn tussen januari 2008 en februari 2010 acht besprekingen met leden van de programmacommissie en docenten/trainers gevoerd. Deze hebben geleid tot een conceptprogramma dat gebruikt zou worden voor een try-out van de cursus op 8 april 2010.

De opzet van de cursus is in meerdere opzichten innovatief. Tijdens de cursus wordt samengewerkt met meerdere disciplines. Deze multidisciplinaire benadering maakt het mogelijk om diagnostiek en behandeling vanuit verschillende perspectieven te behandelen, om van elkaar te leren en het proces in de praktijk te verbeteren. Er wordt tevens gebruik gemaakt van het Wetlab van het Skills Center. Het humaan materiaal is gepreserveerd volgens de innovatieve methode van Thiel. Afwisseling van theoretische lessen, discussie en anatomisch onderwijs staan centraal.

Na twee jaar en acht besprekingen is in overleg met de inhoudelijk verantwoordelijke, uroloog, twee maanden vóór de uitvoering van de try-out van de cursus, het initiatief gestaakt. Hier zijn meerdere redenen voor aan te dragen:

• Het is niet gelukt om inhoudelijke consensus te bereiken over het programma tussen de medisch specialisten. Als redenen hierbij zijn te noemen de verschillende visies van de specialismen Urologie, Chirurgie, Gynaecologie en Fysiotherapie op de diagnostiek en behandeling van deze categorie patiënten en de wijze van besluitvorming.
• Het maken van afspraken werd bemoeilijkt door de grootte van de groep. Er waren tien docenten inhoudelijk betrokken bij het project. Dit maakte voortgang in het project erg traag.

Het proces:

• Werk met een kleine groep inhouds- en onderwijskundigen verenigd in een programmacommissie die qua visie op het onderwerp min of meer gelijkluidende meningen hebben en bepalend zijn voor de inhoud en didactische werkvormen van de cursus. 
• Schakel de programmacommissie in bij het afstemmen met beoogde collega gastdocenten over de onderdelen van de cursus. Houdt rekening met het formuleren van een heldere rode draad en doelstelling van het betreffende onderdeel van de cursus en een hierbij passende werkvorm zo mogelijk aangevuld met literatuur (verwijzingen). Neem hierin ook de toetsing van het geleerde mee en de wijze waarop deze plaats dient te vinden.
• Inzetten op het vergroten van het wederzijds begrip van de verschillende disciplines rond de diagnostiek en behandeling. Als de meningen hierover teveel uiteenlopen is het wellicht te vroeg een multidisciplinaire cursus te ontwikkelen.

De inhoud van het programma en de werkvormen:

• De meerwaarde van een multidisciplinaire aanpak en besluitvormingstrajecten vanaf de komst van de patiënt tot en met het laatste polikliniekbezoek zichtbaar maken in het programma.
• Het inbouwen van CanMeds-rollen in het programma.
• Richten op Evidence Based resultaten van diagnostische en therapeutische behandelingen en dit onderbouwen met literatuur.